Zasady gry w Texas Holdem

1. Wprowadzenie i siła rąk

W Texas Hold'em Poker gramy talią 52 kart. Grać może od 2 do kilkunastu osób ale w praktyce grywa się w maksymalnie 10 osób przy jednym stoliku.

Jak w każdej odmianie pokera tak i w Texas Hold'em głównym celem jest uzyskanie najsilniejszego układu pięciu kart. Zacznijmy więc od przeglądu poszczególnych rąk (w kolejności od najsilniejszej do najsłabszej):

POKER - Straight Flush - pięć kolejnych kart w tym samym kolorze. Kiedy dwóch graczy ma pokera, wygrywa ten, którego poker zaczyna się od wyższej karty. Tak więc najwyższym możliwym pokerem jest tzw. Royal Straight Flush - Poker Królewski zaczynający się od Asa.

jest lepsze od

KARETA - Four of a kind - cztery karty o jednakowej wartości, np. cztery króle bądź cztery dziewiątki. Kareta króli jest oczywiście lepsza niż kareta dziewiątek. Kiedy dwóch graczy ma tą samą karetę o wyniku rozstrzyga tzw. kicker, czyli piąta karta. Przykładowo: A A A A J jest lepsza niż A A A A T. Kiedy kicker jest ten sam to mamy remis.

jest lepsze od

FULL - Full house - trzy karty o jednakowej wartości w połączeniu z parą kart o innej wartości. Kiedy dwóch graczy ma fulla, wygrywa ten, kto ma silniejszą trójkę. Jeśli obaj mają taką samą trójkę, wtedy decyduje para a jeśli i ona jest taka sama to mamy remis.

jest lepsze od

KOLOR - Flush - Pięć dowolnych kart jednego koloru. Kiedy dwóch graczy ma kolor, wygrywa ten, którego kolor ma najsilniejszą kartę.

jest lepsze od

STRIT - Straight - pięć kolejnych kart nie będących w tym samym kolorze. Kiedy dwóch graczy ma strita, wygrywa ten, którego strit zawiera najsilniejszą kartę. Warto pamiętać, że As może być użyty jako element najwyższego możliwego strita - A K Q J T, jak i najsłabszego - 5 4 3 2 A.

jest lepsze od

TRÓJKA - Three of a kind - trzy karty o jednakowej wartości, np. trzy damy bądź trzy ósemki. Trójka dam jest lepsza niż trójka ósemek. Kiedy dwóch graczy ma tą samą trójkę o wyniku rozstrzyga czwarta karta a jeśli i ona jest taka sama u obu graczy, wtedy piąta. Jeżeli piąte karty również są takie same to mamy remis.

jest lepsze od

DWIE PARY - Two pairs - Nazwa mówi sama za siebie. Przykładowo: A A Q Q. Kiedy dwóch graczy ma dwie pary o wyniku rozstrzyga para wyższa, jeśli jest on taka sama to para niższa, ostatecznie rozstrzyga kicker a jeśli i on jest taki sam to mamy remis.

jest lepsze od

JEDNA PARA - One pair - Dwie karty o jednakowej wartości. Przykładowo A A bądź 3 3. Kiedy dwóch graczy ma parę to rozstrzyga wartość pary a potem kolejno trzecia, czwarta i piąta karta.

jest lepsze od

WYSOKA KARTA - High Card - kiedy nie mamy żadnego z powyższych układów to mamy tzw. wysoką kartę. Jeśli przeciwnik też ma wysoką kartę to o zwycięztwie zadecyduje czyja wysoka karta jest wyższa, a jeśli są takie same to druga, potem trzecia, czwarta i piąta.

jest lepsze od


2. Cztery fazy rozgrywki

Jedną rozgrywkę (rozdanie, hand) możemy podzielić na cztery fazy: pre-flop, flop, turn i river. Omówimy je kolejno.

--- pre-flop ---

Już na początku zauważysz, że trzech graczy znajduje się w szczególnej pozycji. Pierwszy z nich, to dealer - rozdający. Ma przed sobą button, czyli guzik (najczęściej z literką D). W rzeczywistości dealer rzadko kiedy faktycznie rozdaje karty - najczęściej będzie to miało miejsce w czasie amatorskich pojedynków 'u kolegi w domu'. W profesjonalnym kasynie wyręczy go krupier a w grze online rozdaje za nas program komputerowy.

Tak czy inaczej, wskazanie dealera (i oznaczenie go literką D dla wygody) jest konieczne, gdyż decyduje o dalszym przebiegu rozgrywki. Gracz siedzący na lewo od dealera zajmuje pozycję nazywaną 'small-blind' (SB) a kolejny (czyli siedzący na lewo od small-blind) zajmuje pozycję 'big-blind' (BB). Co to oznacza? Otóż gracz na pozycji BB musi wrzucić do puli określoną stawkę (big blind) a gracz na pozycji SB musi wrzucić mniejszą stawkę (small blind). Mały blind to zazwyczaj połowa dużego blinda.

Ile wynoszą te stawki dowiadujemy się przed zajęciem miejsca przy stoliku - bowiem to one decydują czy na danym stole toczy się gra dla malućkich (low-limit) czy też dla bardzo zasobnych graczy (high stakes). Na początkowym etapie waszej kariery będziecie zapewne grać low-limit przy stawkach blindów rzędu $0.5/$1.

Wracając do rozgrywki. SB i BB muszą wrzucić swoje żetony do puli czy tego chcą czy nie i to zanim zobaczą swoje karty (stąd nazwa blind). Ma to na celu 'pobudzenie' gry i obiegu pieniądza.

Kiedy blind'y są już w puli, rozdaje się karty - każdy gracz otrzymuje dwie. Następnie mamy pierwszą fazę licytacji. Zaczynamy od gracza siedzącego na lewo od BB i kończymy wtedy, kiedy wkład każdego gracza do puli jest identyczny.

Każdy z graczy może wykonać następujące posunięcia:

fold - pasuję - kiedy masz słabe karty, pasujesz. Nie ma sensu tracić żetonów licząc na cud.

call - wchodzę - mając rozsądną kartę dokładasz do puli i wchodzisz do gry.

raise - podbijam - z silną kartą podbijasz - dajesz znać przeciwnikom, że masz dobrą kartę a jednocześnie zmuszasz ich do większego wydatku kiedy chcą zostać w grze (call).

re-raise - przebijam - możliwe tylko w przypadku, gdy ktoś przed tobą zrobił już raise. Masz super silną kartę. Teoretycznie można by jeszcze wyróżnić re-re-raise itd.

check - sprawdzam - to zagranie równoznaczne z call, kiedy nie wiąże się z żadnym wydatkiem. W fazie pre-flop sprawdzać może BB, który już wrzucił do puli swoją stawkę i wystarczy, że powie sprawdzam, by przejść do fazy flop. W fazach flop, turn i river sprawdzić możemy wtedy, gdy przyszła na nas kolej w licytacji a nikt przed nami nie podwyższył stawki (bet).

bet - to właściwie to samo co raise - ma miejsce w fazach flop, turn i river kiedy nikt przed nami nie podwyższył stawki (my robimy to jako pierwsi).

Prześledźmy przykładową licytację w fazie pre-flop; gra 6 osób:

1. gracz #1 (SB) wrzuca do puli $0,5
2. gracz #2 (BB) wrzuca do puli $1
3. wszyscy otrzymują karty
4. gracz #3 (na lewo od BB) zaczyna licytację. Ma słabą kartę (23o) więc pasuje
5. gracz #4 ma średnią kartę - parę ósemek. Wchodzi do gry wrzucając $1.
6. gracz #5 ma słabą kartę (24s) - pasuje.
7. gracz #6 (dealer) ma super kartę - parę asów. Podbija, wrzucając do puli $2.
8. gracz #1 (SB) musi dołożyć $1,5 żeby sprawdzić ($0,5 wrzucił już jako SB) - z kartą Q9o decyduje się na pas.
9. gracz #2 (BB) (SB) musi dołożyć $1 żeby sprawdzić ($1 wrzucił już jako BB) - z kartą KTs sprawdza.
10. gracz #4 z parą ósemek dokłada $1 i sprawdza.

Kończy się faza pre-flop. W puli jest $6,5 (po 2 od #2 #4 i #6 i $0,5 od #1, który spasował).

Uwaga! - w powyższym przykładzie pojawiły się takie oznaczenia jak 23o czy KTs. 23 to po prostu dwójka i trójka, KT to król i dziesiątka zaś o i s oznaczają odpowiednio: off-suit (w różnych kolorach) i suited (w tym samym kolorze).

--- flop ---

W fazie flop na stole pojawią się 3 karty. Nazywa się je community cards, gdyż są wspólne dla wszystkich graczy. Każdy z grających wykorzystuje dwie karty, które ma w ręku oraz community cards by stworzyć najsilniejszą możliwą rękę. Następuje druga runda licytacji, która wygląda identycznie jak pierwsza.

Wróćmy do naszego przykładu:

Na stole pojawiły się następujące karty. As trefl, 8 pik i 2 karo. W tej rundzie (i następnych) licytacja zaczyna się od pierwszego gracza na lewo od dealera, w naszym przykładzie od gracza #2.
Mając w ręku KTs (załóżmy, że koloru kier) nie ma on praktycznie żadnych szans na ułożenie dobrej ręki. Jednak nikt przed nim nie podbijał więc #2 sprawdza (check).
Gracz #4 jest zadowolony z flopa, gdyż dzięki niemu ma trójkę ósemek. Podbija (bet) wrzucając do puli $1.
Gracz #6 (dealer) jest w uprzywilejowanej pozycji - podejmuje decyzję jako ostatni. Mając trójkę asów przebija (re-raise) wrzucając do puli $2.
Gracz #2 pasuje.
Gracz #4 nie wie, że #6 ma tak silną rękę i z pewnością nie może spasować swojej trójki ósemek - sprawdza (call).

Koniec fazy flop. W puli jest $10,5.

--- turn ---

Na stole pojawia się czwarta karta - 3 kier. Sytuacja wygląda następująco:

Gracz #4: Gracz #6:

Stół:

Trójka trefl nie poprawiła niczyjej sytuacji. Gracz #4 z trójką ósemek jest przekonany, że to on prowadzi w tym rozdaniu - podbija (bet) o $2. #6 z trójką asów jest oczywiście faworytem, nie chce jednak wyprowadzać z błędu gracza #4 i 'skromnie' sprawdza - dzięki temu, w następnej fazie #4 (najprawdopodobniej) znowu podbije dając graczowi #6 okazję do zrobienia re-raise i wyciągnięcia od #4 jak największej ilości żetonów.

Koniec fazy turn. W puli jest $14,5.

--- river ---

Ostatnia faza. Na stole ląduje piąta karta - 8 trefl. Sytuacja wygląda następująco:

Gracz #4: Gracz #6:

Stół:

Łatwo się domyślić, że sytuacja zmieniła się diametralnie. #4 ma karetę i jest 100% pewny zwycięstwa - widząc karty na stole wie, że jego kareta ósemek jest najsilniejsza, niezależnie od tego co #6 ma w ręku. Taką rękę określamy mianem nuts - orzeszki ;)

Będąc pewniakiem, jedynym celem gracza #4 w ostatniej fazie licytacji jest 'wyssanie' od #6 jak największej liczby żetonów. Tak więc bet - $2. Gracz #6 nie domyśla się, że przeciwnik ma karetę a sam dostał najwyższego fulla - z wielką radością re-raise - $4. Gracz #4 oczywiście re-re-raise - kolejne $4 (łącznie w tej rundzie - $6). To daje do myślenia #6 - postanawia nie zwiększać stawki i sprawdza (call) - kolejne $2 (łącznie w tej rundzie - $6). Następuje tzw. showdown - gracze pokazują swoje karty i gracz #4 wygrywa pulę $26,5...

Powyższy przykład to dość nietypowe rozdanie w którym niewiele jest strategii i taktyki - ot po prostu gracz #6 dostał bardzo silną kartę i przegrał z rzadko zdarzającą się karetą. Dobrze jednak ilustruje przebieg rozdania w texas hold'em. By dobrze opanować zasady powinniście rozegrać kilkanaścia a właściwie kilkadziesiąt rozdań na stołach demo (play money).


3. Kilka uwag na które powyżej zabrakło miejsca :)

button - po każdym rozdaniu guzik wskazujący dealera przesuwa się o jedno miejsce w lewo, tak więc każdy ma tyle samo okazji by grać jako dealer, SB, BB i 'zwykły gracz'.

all-in - może się zdarzyć, że graczowi zabraknie pieniędzy, by sprawdzić rywala. Nie oznacza to jednak automatycznej eliminacji. Może on bowiem wejść all-in (za wszystko) i zostać w grze do końca rozdania, mimo, że jego środki były niewystarczające by sprawdzić przeciwnika. Przykładowo: gra dwóch graczy A i B. Przed rozdaniem A ma 3 żetony a B ma 100. W pre-flopie obaj wrzucają po jednym, we flopie podobnie a w turn B podbija o 2 żetony. Tymczasem A ma tylko 1 więc wchodzi all-in. Jego łączny wkład do puli wynosi 3 a gracza B - 4 żetony. Jeśli gracz A wygra to rozdanie, będzie miał prawo jedynie do tej części puli, w jakiej proporcjonalnie partycypował. W tym przypadku otrzyma 6 żetonów a 1 żeton wróci do gracza B. Oczywiście jeśli rozdanie wygra B to bierze on wszystko a A odpada z gry i musi dokupić żetony albo odejść od stołu.

limit vs. no-limit - wszystko co napisano powyżej dotyczy odmiany Limit Texas Hold'em (bądź też Low-Limit jeśli mówimy o grze na małe stawki). Gra limit jest dobra na początek, jednak niekwestionowanym królem pokera (Cadillac of Poker jak mawiał Doyle Brunson) jest No-Limit Texas Hold'em. Różnica co do zasad jest dość prosta - nie obowiązują nas limity w licytacji. W każdej chwili możemy postawić wszystkie nasze środki niezależnie ile by to nie było. Nie trzeba chyba tłumaczyć, że często zdarzają się tu spektakularne rozdania i spektakularne wygrane. No i oczywiście równie spektakularne porażki, o czym przypominam początkującym...

---

źródło : poker24